VAPAJ MAJKE

Napustila djeca majku,

a ona ih željno čeka

u daljinu gledajući,

put tuđine, put daleka.

Nema djece na vidiku.

Tek ponekad neko svrati,

s majkom na tren zagrli se,

progovori, pa se vrati.

Ipak, nada majku drži,

(samo nada, drugo ništa), 

da će jednom djeca doći

i ostati kraj ognjišta.

Jer bez djece – ko je majka?

Niko! Ništa! Tek praznina.

„Vratite se, djeco moja!“,

vapi majka – Posavina.

                                                                              09. 11. 2011.  Ivo Kobaš